Ezel'in kırık aynaları,

Ebed'in hayal prizmaları,

Tüm umutlarımın hayali süsleri.

Sanki buz kalıbından,

Usul,usul avuçlarıma damlıyor.

Yavaşça eriyip buharlaşıyor.

Yok oluyor hayatım.

Akıp gidiyor tatsız saatlerim.

Bari tuzu,şekeri olaydı,

Tuzlu geçmiş,şekerli gelecek !

Hayalleri arasında.

Sarı sabahlar,kızıl akşamlar,kara gecelerin,

Sac ayağında .

Kaynar durur karabasan kazanım.

Ömrümü pişirir yakar,eritir.

Sonra da,yerim kendi kendimi,

Afiyetle  !...

                             07-09-2007.

                          Vedat Korun.