İki hançeri kalbimde tutan,
Derinlere daldıkça kanatan içimi
/
Sevdan değil de ne?
/
Gündüzü geceye veren, sonra geri alan yine
Sevgim;
Bir ışığın en minik zerresinde
Ve en küçük serpintisinde dalganın.
Verdim içimden çıkan bir nefesle
Benim değil artık acın....
Dört nala giden bir atın yelesine bağlı
Sonu olmayan bir nehrin akışında
Nefretimi kustum öylece, ortada
Aklım;
Gidenlerin gölgesinde büyüyen bir tohumda kaldı
Gülay Yıldız
|
|
| Bu şiir 100 kişi tarafından okundu. | |
Anasayfa
