| AB-I REVAN İstemem Dar-ı fena sadakatinin köleliğiniÇalmışım taşına iki yüzlü rezilliğiniBana çulsuz,yalın ayak yaran-ı aşkın yeter.Ab-ı revana yeni doğmuş günahsız bakan bebek gibi. Asude geçen zamanlar bile soldurdu,Şu kan bağının kara üzümlerini.Sürmeli küheylana taşıttılar çirkinin fesadını.En güzel yüzlere bürüdüler şeytan-ı nadani. Dinle ey ehl-i alem,yedi nefsin ağlayan meleklerini.Fısıldıyor sana bir avuç türabın sırr-ı kader meselesini.Sarınmış kibrine, yürüyor sonsuzuna karanlık akıbetin.Takınmış boynuna cühela,kor ateşden günahının gelin telini. Örtse de ne faide allı morlu güllerle baş mabedini,Çözemez isen ahir,batından zahirini,Yazsa da söylese de Sahib-i Kainat ne çare.Alem –i fark ın yok ise göremezsin Nur-Paş Cemal’i. 25-12-2007. Vedat Korun. Dar-ı fena: Dünya.Yaran-ı aşk: aşk dostları.Ab-ı revan: hayat.Asude: rahat.Nadani:nobran,kaba,cahil.Ehl-i alem: insanlar.Türab: toprak.Sırr-ı kader:alın yazısının gizliliği.Cühela: cahil,bilgisiz.Ahir: sonunda.Batın:(a,uzun okunacak).gizli yüz.Zahir:(a,uzun okunacak).görünen.Alem-i fark: canlı alemden manayı görmek.Sahib-i Kainat: Allah.Nur-paş: nur saçan.Cemal:yüz.(Hak’ın yüzü anlamında). |
|
| Bu şiir 61 kişi tarafından okundu. | |
Anasayfa
